|
| Bosnië en
Herzegovina |
Bosnië en Herzegovina
Bosna i Hercegovina
Босна и Херцеговина
Volkslied: Intermeco
Officiële landstaal Bosnisch, Servisch, Kroatisch
Hoofdstad Sarajevo
Regeringsvorm Federale republiek
Religie Moslim 40%, Orthodox 31%, Rooms Katholiek 15%, Anders 14%
Inwoners
– Dichtheid: 3,9 miljoen
78/km²
Munteenheid Bosnische convertibele mark (BAM)
Tijdzone UTC +1
Nationale feestdag 25 november, Dag van de Republiek
Web | Code | Tel. .ba | BIH | 387
Bosnië en Herzegovina (CIA).Bosnië en Herzegovina (Bosna i Hercegovina/Босна и
Херцеговина) is een republiek in het zuidoosten van Europa, die ontstaan is bij
het uiteenvallen van het voormalige Joegoslavië (sinds 5 april 1992). De
hoofdstad is Sarajevo. Het land grenst aan Kroatië, Servië en Montenegro.
Bosnië-Herzegovina heeft slechts 20 kilometer kustlijn. Bij Neum grenst het land
aan de Adriatische Zee.
Na het uitroepen van de onafhankelijkheid in april 1992 brak de Bosnische oorlog
uit, die na internationaal ingrijpen in 1995 eindigde met het verdrag van Dayton.
Sindsdien, is het land verdeeld in twee entiteiten: De Moslim-Kroatische
Federatie (Federacija Bosna i Hercegovina), en een Servische entiteit: de
Servische Republiek (Republika Srpska). Van deze laatste is Banja Luka de de
facto hoofdstad, grondwettelijk is Sarajevo de hoofdstad. Naast de voornoemde
twee deelrepublieken is er het Federaal District Brcko. De nationale munteenheid
is de Bosnische Mark (Konvertibilna Marka), ofwel BAM ofwel KM. 1 KM is ongeveer
0,51 euro; de koers ligt vast.
Geografie
Het noorden is overwegend vlak, het middenwesten heuvelachtig. In het zuiden en
oosten liggen de hoogste toppen, het hoogste punt is de Maglić (2386m) op de
grens met Montenegro. Het land heeft veel bossen en ongerepte natuur. Andere
bezienswaardigheden zijn de steden Mostar, Tuzla en Bihać. In het zuiden ligt
het bedevaartsoord Međugorje, dat veel pelgrims trekt uit binnen-, maar vooral
buitenland. In het westen zijn kanovaren en rafting op de rivieren Una en Sana
erg populair. Verder klieft Bosnië het buurland Kroatië in het zuiden bij de
stad Neum, hieraan heeft het zijn 20 km kust aan de Adriatische zee te danken.
Hoewel in de laatste oorlog veel beschadigd is, wordt er hard gewerkt aan de
wederopbouw. Het is mogelijk om veilig te reizen door het land. Lees meer over
de Bosnische cultuur.
Bestuurlijke indeling
Zie voor het hoofdartikel over dit onderwerp Bestuurlijke indeling van
Bosnië-Herzegovina
Het Verdrag van Dayton deelt Bosnië en Hercegovina op in twee entiteiten,
namelijk de Moslim-Kroatische Federatie en de Servische Republiek. Daarnaast is
er nog een federaal district, genaamd Brčko, dat tot beide entiteiten behoort.
De Moslim-Kroatische Federatie en de Servische Republiek zijn weer onderverdeeld
in respectievelijk 10 kantons en 7 regio's. De kantons en regio's worden op hun
beurt weer onderverdeeld in gemeentes.
Bosnische oorlog
De Bosnische burgeroorlog (1992-1995) is één van de Oorlogen in Joegoslavië die
uitbrak als gevolg van het uiteenvallen van de Federatieve Volksrepubliek
Joegoslavië. De oorlog ontstond toen Bosnië en Herzegovina zich in 1992
onafhankelijk verklaarde.
Aanleiding
De Bosnische regering had op 29 februari en 1 maart 1992 een referendum
uitgeschreven met de vraag of Bosnië-Herzegovina onafhankelijk moest worden. De
Bosnische Kroaten en Bosnische Moslims stemden in meerderheid voor
onafhankelijkheid. De Bosnische Serviërs boycotten deze verkiezingen; zij waren
tegen onafhankelijkheid en vonden dat het refendum ongrondwettelijk was.
Aangezien de meerderheid van de uitgebrachte stemmen in het referendum voor
onafhankelijkheid was, riepen de Bosnisch-Kroatische en Bosnische Moslim
parlementsleden op 5 april 1992 de onafhankelijkheid uit. Als reactie hierop
riepen de Bosnische Serviërs op 7 april 1992 een eigen republiek uit: de
Republika Srpska en claimden ook grote gebieden elders in het land waar een
Servische minderheid woonde.
Al voor het referendum vormden elk van de drie etnische groepen eigen legertjes
en lokale milities, waarbij de Serven werden gesteund door het Joegoslavische
Volksleger. Één van de eerste gewelddadige incidenten vond al plaats op 30
september 1991, toen het Joegoslavische Volksleger het door Bosnische Kroaten
bewoonde stadje Ravno verwoestte, tijdens de strijd om het in Kroatië gelegen
Dubrovnik. In afwachting van de resultaten van het referendum op 29 februari en
1 maart 1992 escalleerde de situatie snel. Op verschillende plaatsen braken
gevechten uit, in eerste instantie tussen Serviërs en Bosnische Moslims.
Deelnemers
In het begin van de oorlog (1992) vochten de Bosnische Kroaten en de Bosnische
Moslims (ook wel Bosniakken genoemd) tegen de (Bosnische) Serviërs, die als
gevolg van de onafhankelijkheidsverklaring een eigen republiek hadden
uitgeroepen: de Republika Srpska, gesteund door Servië onder leiding van
Slobodan Milošević.
In 1993 ontstond er ook oorlog tussen de moslims en de Bosnische Kroaten, omdat
ook de Kroaten een territorium in Bosnië wilden. De Kroaten kregen hierbij steun
vanuit Kroatië. In 1994 sluiten de Bosnische Moslims en Bosnische Kroaten vrede
na tussenkomst van de Kroatische president Franjo Tudjman.
Verloop
Als gevolg van de oorlog in Bosnië-Herzegovina breidde de VN Veiligheidsraad het
mandaat van de VN Vredesmacht UNPROFOR, die tot dan toe actief was geweest in
Kroatië, in juni 1992 uit naar Bosnië-Herzegovina. UNPROFOR kon, gehinderd door
een beperkt mandaat, beperkte middelen en het gebrek aan bereidheid van de
internationale gemeenschap (met name landen als de Verenigde Staten en
Frankrijk) om gewapenderhand in te grijpen, niet voorkomen dat de strijd
doorging. Na de Val van Srebrenica en een mortieraanval op een markt in
Sarajevo, waarbij een aantal Bosnische moslims omkwam, veranderde het
internationale politieke klimaat en werd door de internationale gemeeschap een
Rapid Reaction Force ingezet, die werd gesteund met door de NAVO uitgevoerde
luchtacties. Dit dwong de Serviërs tot het beëindigen van de gewapende strijd en
bracht de strijdende partijen aan de onderhandelingstafel in het Amerikaanse
Dayton. Als gevolg van deze onderhandelingen en onder druk van verder ingrijpen
door de internationale gemeenschap werd het Verdrag van Dayton bereikt.
Gevolgen
In het Verdrag van Dayton werd bepaald dat de republiek Bosnië-Herzegovina zou
gaan bestaan uit twee afzonderlijke entiteiten: de Republiek Srpska en een
federatie van moslims en Kroaten. Verder was in het Daytonverdrag ook aandacht
voor verkiezingen, mensenrechten en een grondwet. Tegenwoordig kampt
Bosnië-Herzegovina met twee verschillende problemen: de wederopbouw na de oorlog
en de verandering van een communistisch systeem naar een kapitalistische
samenleving.
Na afloop van de Bosnische Burgeroorlog werd de naleving van het Verdrag van
Dayton gecontroleerd door, achtereenvolgens, de NAVO vredesmachten IFOR en SFOR,
en later de EU vredesmacht EUFOR.
Mostar
Gemeente Mostar
Inwonersaantal 105.448
Oppervlakte 95,86 km²
Burgemeester Ljubo Bešlić
Mostar is een stad in Bosnië en Herzegovina. De stad ligt in het zuidwesten van
Bosnië, op 80 kilometer afstand van de Bosnische hoofdstad Sarajevo. Mostar is
de hoofdstad van het kanton Hercegovina-Neretva, in de Moslim-Kroatische
Federatie.
De bevolkingsomvang bedroeg in 1990 130.000 inwoners, maar na de Bosnische
oorlog begin jaren 90 was dat teruggelopen tot 60.000 inwoners.
De belangrijkste takken van industrie zijn tabak, bauxiet en textiel.
Geschiedenis
Mostar, rivierzijdeMostar werd gesticht in de 13e eeuw en bloeide de vier eeuwen
daarna in het Ottomaanse Rijk. Door de strategische ligging werd Mostar een
knooppunt van handelaren die van de Adriatische zee naar het binnenland van de
Balkan reisden, en vice versa. Mostar dankt haar naam aan die tijd, toen
wachters ("Mostari") vanuit hun torens bewaakten wie er via de houten brug over
de Neretva de stad in of uit gingen. In 1566 werd het werk aan een stenen brug,
die de inmiddels wankele houten brug over de Neretva moest vervangen, voltooid.
Deze brug, de "Stari Most" ofwel de "Oude Brug" was een meesterwerk van barokke
Ottomaanse architectuur.
In 1878 kwam de Ottomaanse heerschappij over Mostar tot een einde. De stad was
regelmatig doelwit van aanvallen van Venetianen, en het Ottomaanse leger raakte
daardoor dermate verzwakt, dat de bewoners van de streek in opstand kwamen,
omdat tevens de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije tijdens het Congres van
Berlijn in 1878 met succes aanspraak kon maken op het gebied. Het gevolg was dat
de spanningen in het gebied verder opliepen. Veel bewoners van Mostar streefden
naar aansluiting bij het nieuwe, onafhankelijke Servië. In 1918 werd die
aansluiting een feit. Tijdens de Oostenrijks-Hongaarse periode waren er wel veel
belangrijke investeringen gedaan in het gebied, zoals de aanleg van een
spoorlijn die Mostar verbond met Dubrovnik en met Sarajevo.
In april 1992 brak in Bosnië-Herzegovina een oorlog uit die al snel ook de stad
Mostar bereikte. In juli 1992 riepen de Kroaten hun eigen staat uit in het
gebied, onder de naam Kroatische Republiek Herceg-Bosna. Mostar werd uitgeroepen
tot hoofdstad van deze staat. Het was de bedoeling dat Herceg-Bosna later deel
zou gaan uitmaken van Kroatië. In het voorjaar van 1993 braken er in Mostar
hevige gevechten uit tussen Kroaten en moslims. In november 1993 werd de Stari
Most (de oude brug) verwoest. Sinds 1995 wordt de stad door een brede weg
verdeeld in een Kroatisch deel in het westen en een moslimdeel in het oosten. De
rivier de Neretva en de oude brug liggen in het moslimdeel van de stad.
Op 23 juli 2004 werd de herstelde brug feestelijk heropend.
In 2005 werd het historische deel van de stad, inclusief de Stari Most, door
UNESCO tot werelderfgoed verklaard.
Sarajevo
Bijnaam: "Europees Jeruzalem"
Gemeenten Centar
Novi Grad
Novo Sarajevo
Stari Grad
Oppervlakte 142 km²
Inwoneraantal stad: ca 300.000 (in 2000)
regio: 447.700 (in 2000)
Klimaat continentaal
Regenval 905 mm per jaar
Tijdzone Central Europees: UTC+1
Sarajevo (verouderd Serajewo, Serajevo, Sarajewo) is de hoofdstad en grootste
stad van Bosnië en Herzegovina. Het is tevens een van de belangrijkste steden
van de Balkan. De inwoners van Sarajevo heten Sarayliyas (Sarajlije in het
Bosnisch). In Nederlandstalige media worden ze vanwege deze moeilijke naam vaker
gewoon inwoners van Sarajevo genoemd.
De stad ligt voor het grootste deel in de Moslim-Kroatische Federatie (Kanton
Sarajevo) en voor een klein deel in de Servische Republiek (Oost-Sarajevo).
De stad werd in 1461 gesticht door de Ottomanen. In 1914 speelde de stad een
belangrijke rol in de wereldgeschiedenis, door de moord op aartshertog Frans
Ferdinand die hier gepleegd werd en die de Eerste Wereldoorlog inluidde.
Zeventig jaar later was de aandacht van de wereld wederom gericht op Sarajevo,
maar nu vanwege een meer eervolle reden: in 1984 werden de Olympische
Winterspelen hier gehouden. Tussen 1992 en 1995, tijdens de Bosnische oorlog,
werd Sarajevo zwaar gebombardeerd door Bosnisch-Servische troepen.
Geografie
Sarajevo ligt vlak bij het geometrische midden van Bosnië-Herzegovina. Het
grootste deel van de stad is gebouwd in de Sarajevo-vallei: een kleine laagte
van 500 meter boven zeeniveau, omgeven door bergen. De stad kent weinig
hoogteverschillen, maar sommige gebieden in het Oosten zijn tamelijk
heuvelachtig.
De rivier de Miljacka doorkruist de stad van oost naar west. De bron van de
rivier de Bosna ligt vlak bij Ilidža, een klein stadje in de omgeving van
Sarajevo.
Sarajevo wordt omgeven door vijf bergen die deel uitmaken van de Dinarische
Alpen: een gebergte dat door Kroatië, Bosnië en Herzegovina en Montenegro loopt.
Deze bergen zijn in alfabetische volgorde:
Bjelašnica: 2067 meter
De geschiedenis van Sarajevo
Vroege geschiedenis
De geschiedenis van Sarajevo gaat terug tot in het stenen tijdperk, toen de
Butmircultuur bloeide in de regio. Van deze periode zijn weinig overblijfselen
bewaard gebleven, en pas in 1893 werden er ontdekkingen in deze richting gedaan
tijdens bouwwerkzaamheden voor de agrarische universiteit van Sarajevo.
In de regio bestonden veel Illyrische nederzettingen. Deze Illyriërs behoorden
tot de stam van de Daesitaten, die zich gedurende lange tijd wisten te verzetten
tegen de Romeinse bezetting. Hun verzet werd door keizer Tiberius neergeslagen.
Gedurende de Romeinse heerschappij maakte Sarajevo deel uit van de provincie
Dalmatië. De belangrijkste Romeinse stad in de regio werd Aquae Sulphurae, op de
plek van het huidige Ilidža.
De Ottomaanse tijd
Meestal wordt 1461 genoemd als jaar waarin Sarajevo werd gesticht. Daarvoor
bestond Sarajevo uit een gemeenschap van dorpen, maar in 1461 voegde de eerste
Ottomaanse gouverneur van Bosnië-Herzegovina Isa-beg Ishaković de dorpen samen
tot een stad. Hij maakte er bovendien een belangrijke stad van door cruciale
bouwwerken neer te zetten, zoals een moskee, een overdekte markt, een badhuis en
natuurlijk een kasteel voor zichzelf. Dit kasteel (de Saray) gaf Sarajevo haar
huidige naam.
In de 16e eeuw maakte Sarajevo onder Gazi Husrev-beg een periode van grote bloei
door. De stad werd een van de modernste steden van Europa. Aan het einde van de
16e eeuw was Sarajevo zelfs de tweede stad van de Balkan, na Istanbul. Het
inwonersaantal was tegen die tijd toegenomen tot meer dan 80.000. Het was de
Gouden Eeuw van Sarajevo.
In de loop van de 17e eeuw begon echter de eerste aftakeling van het Ottomaanse
Rijk. In 1697 werd de stad verwoest tijdens een door prins Eugenius van Savoye
geleide veldslag tegen het Ottomaanse Rijk. De stad moest vanaf de eerste steen
herbouwd worden, en ook de bestuurlijke structuur was in het ongerede geraakt.
Dit laatste had als gevolg dat Sarajevo haar status van hoofdstad van het gebied
moest afstaan aan Travnik. Gedurende tien jaren, van 1747 tot 1757 maakte de
stad een periode van volledige anarchie door. Aan het einde van de 18e eeuw brak
de pest uit in de stad, en in 1788 werd Sarajevo opnieuw getroffen door een
grote brand.
Het Habsburgse Rijk
Katholieke kerk in Sarajevo
Tram uit 1901In 1878 bepaalde het Verdrag van Berlijn dat Bosnië-Herzegovina
deel zou gaan uitmaken van Oostenrijk-Hongarije. Daarmee kwam ook Sarajevo onder
Habsburgs gezag te staan. De stad verzette zich hevig tegen deze overdracht, en
dat leidde tot gevechten in de stad tussen de burgers en het Oostenrijkse leger.
De Oostenrijkers hadden deze gevechten echter al snel de kop ingedrukt.
De overdracht aan Oostenrijk-Hongarije bleek uiteindelijk voornamelijk positieve
ontwikkelingen op te leveren op het gebied van industrialisatie, economie en
politiek. De stad moest ook letterlijk worden herbouwd naar Westers model. Een
nieuwe brand in het oude centrum was daarbij van onverwachte dienst, want op de
daardoor vrijgekomen plekken konden er gebouwen naar Oostenrijks model worden
gebouwd. Dit resulteerde in een mengelmoes van Ottomaanse en Westerse
architectuur. Het onderwijs werd op Westerse leest geschoeid, en de bewoners van
Sarajevo vervingen het Cyrillische schrift door het Latijnse schrift. Sarajevo
werd ook de eerste stad in Europa met een tram.
De belangrijkste gebeurtenis die Sarajevo gedurende de Habsburgse tijd overkwam
was echter de moord op Frans Ferdinand. De jonge Servische extremist Gavrilo
Princip schoot de aartshertog Frans Ferdinand dood tijdens diens bezoek aan
Sarajevo, en veroorzaakte daarmee de Eerste Wereldoorlog.
Sarajevo in Joegoslavië
Na de Eerste Wereldoorlog ging Sarajevo met Bosnië-Herzegovina deel uitmaken van
het Koninkrijk Joegoslavië. De stad verloor een groot deel van haar glorie, en
er werden geen belangrijke bouwwerken toegevoegd aan de stad.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog ging Sarajevo deel uitmaken van de
Onafhankelijke Staat Kroatië, de Duitse satellietstaat onder heerschappij van
Tomislav II. De Joodse gemeenschap in Sarajevo werd in die periode welhaast
uitgeroeid. Het verzet in Sarajevo werd geleid door de partizaan "Walter" Perić.
Een groot deel van de burgerbevolking had zich bij dit verzet aangesloten. De
legendarische Perić werd gedood tijdens een gevecht op 4 juni 1945: de dag dat
Sarajevo werd bevrijd.
Na de bevrijding werd Sarajevo de hoofdstad van de Republiek Bosnië, in de
Socialistische Federale Republiek van Joegoslavië. De communisten investeerden
enorm in de opbouw en uitbreiding van de stad. Er werden nieuwe wijken gebouwd,
de industrie werd ontwikkeld en Sarajevo werd weer een van de belangrijkste
steden op de Balkan. De bevolkingsomvang nam toe van 115.000 vlak voor de Tweede
Wereldoorlog, tot 430.000 aan het einde van het Joegoslavische tijdperk.
Het toppunt van de bloei die de stad in socialistische Joegoslavië doormaakte
waren de Olympische winterspelen die in 1984 in Sarajevo werden gehouden. Deze
spelen worden beschouwd als de meest succesvolle spelen in de geschiedenis. Ze
veroorzaakten voor Sarajevo een enorme opleving van het toerisme, waardoor de
jaren tachtig de beste jaren van de 20e eeuw werden.
Sarajevo in Bosnië
Met het uitroepen van de onafhankelijkheid van Bosnië-Herzegovina op 5 april
1992 brak er voor Sarajevo een nieuw tijdperk aan. De stad werd de hoofdstad van
de nieuwe staat. In de weken voorafgaand aan de onafhankelijkheidheidsverklaring
was Sarajevo het toneel van demonstraties en betogingen, en intussen hadden
troepen van het Joegoslavische Volksleger zich in de bergen rond de stad
gevestigd.
De universiteitsbibliotheek in september 1996Op de dag van de
onafhankelijkheidsverklaring wordt in Sarajevo tijdens een demonstratie de
studente Suada Dilberović door een onbekende schutter gedood. Dit incident luidt
het begin van jaren van belegering in.
Wat volgt zijn drie jaren waarin de stad wordt beschoten en gebombardeerd vanuit
de omliggende bergen. De bewoners leefden zonder elektriciteit, verwarming,
water en medische zorg, en er was een voortdurend gebrek aan voedsel. Gedurende
drie jaren vonden er gemiddeld 329 bominslagen per dag plaats. Het record werd
bereikt op 22 juli 1993, toen er 3777 inslagen werden geteld.
Gedurende de belegering werden naar schatting 12.000 mensen gedood en 50.000
mensen gewond. Ook werden er veel gebouwen en voorwerpen van cultureel belang
verwoest. Zo werd op 25 augustus 1992 de bibliotheek van de universiteit
verwoest, waardoor een groot deel van de Bosnische geschreven cultuur in vlammen
opging. Minsten 700 unieke manuscripten gingen verloren. Na de ondertekening van
de Daytonakkoorden in 1995 werd de belegering op 29 februari 1996 officieel ten
einde verklaard.
De daarop volgende jaren stonden in het teken van wederopbouw. Haast elk gebouw
in de stad had meer of minder ernstige schade geleden. Overal in de stad stonden
ruïnes, welhaast alle muren waren getekend door kogelinslagen en ook lagen er
landmijnen in en om de stad. In 2003 waren veel ruïnes verdwenen en waren sporen
van kogelinslagen een zeldzaamheid geworden. Sarajevo werd weer het toneel van
internationale festiviteiten, zoals het succesvolle Sarajevo Film Festival.
Wederom is Sarajevo de snelst ontwikkelende stad in de regio. Naar verwachting
zal de stad in het jaar 2020 haar vooroorlogse inwoneraantal weer bereiken.
Sarajevo hoopt in de nabije toekomst weer gaststad te worden van Olympische
winterspelen. De stad heeft zich kandidaat gesteld voor de spelen van 2014.
Bestuur
Sarajevo is in politiek opzicht de belangrijkste stad van Bosnië-Herzegovina.
Het is de hoofdstad van het land, en van de Federatie van Bosnië en Herzegovina
(een van de twee sub-entiteiten van het land). Verder wordt ook het Kanton
Sarajevo bestuurd vanuit de stad Sarajevo. De stad Sarajevo is de enige stad in
het land die uit verschillende deelgemeenten bestaat.
Economie
De regio Sarajevo is een van de sterkste in Bosnië-Herzegovina. De economie is
gebaseerd op industrie en toerisme. Ook het bestuur van land, kanton en stad
vormt een grote werkgever voor de inwoners van Sarajevo. In de jaren tachtig van
de 20e eeuw bereikte de economie van Sarajevo een hoogtepunt, als gevolg van de
Olympische winterspelen die daar in 1984 werden gehouden. Gedurende de
belegering van de stad waren de bombardementen vaak gericht op doelen van
economisch belang, en een groot deel van de economische structuur werd toen
vernietigd. De wederopbouw van de stad ging gepaard met verbeteringen.
Media
Sarajevo is als hoofdstad van Bosnië-Herzegovina tevens het centrum van de media
in het land. De meeste televisiestations in het land zijn gevestigd in Sarajevo,
evenals de belangrijkste kranten en weekbladen.
De grootste en meest betrouwbare kranten zijn Oslobođenje en de Dnevni Avaz. De
redacties van deze kranten zijn naast elkaar gelegen in de deelgemeente Novi
Grad. Dnevni Avaz is de meest succesvolle krant van de twee. De krant werd in
1995 opgericht in de Sandjak. De krant zou banden hebben met de SDA (Partij van
Democratische Actie) en dat zou een deel van het succes verklaren. Oslobođenje
werd in 1943 opgericht in Sarajevo, als krant van het communistische verzet.
Tijdens de belegering van Sarajevo lukte het deze krant om dagelijks te
verschijnen.
Wintersport in Sarajevo
Bjelašnica -skicenter
Jahorina -skicenter
Igman -skicenter
Wintersport plannen Sarajevo
Bekende wijken in Sarajevo
Bistrik
Bekende personen uit Sarajevo
Ivo Andrić, 1892 - 1975, schrijver
Goran Bregović, geboren in 1950, componist
Asim Ferhatović, 1933 - 1987, atleet
Alija Izetbegović, 1925 - 2003, politicus
Emir Kusturica, geboren in 1954, regisseur
Haris Medunjanin, geboren in 1985, Bosnisch-Nederlands voetballer
Abdulah Sidran, geboren in 1944, schrijver
Boris Tadić, geboren in 1958, politicus
|
|
|